Dikiş makinemi aldığımdan beri ufak tefek şeyler dışından birşey dikmedim. Annem koltuklarına kılıf dikmemi rica ettiğinde biraz korkmadım desem yeridir. Ama yaparım dedim bir cesaret. Ben yaparım dediysem o işin altından kalkana kadar kafa patlatır ama eninde sonunda yaparım.
Şunu itiraf etmem lazım ki çok zormuş. Birde koltuğun yanında değilseniz sadece ölçü aldıysanız ve aslında ölçü nasıl alınır bilmeden heryere sayılar yazdıysanız sırf hesap kitapla geçti günlerim desem yeridir. 50 cm'lik cetveli nasılda dostu olurmuş insanın gözünün önünden ayrıldığı an paniğe düşermiş. Birde şu yeni çıkan yıkandığında çıkan kalem ba-yıl-dım.
İhtiyacınız olan şeyler kumaş ki bu konuda da öyle döşemecilerin 30 metre vs gibi rakkamlarının nasılda abartı olduğunu anlamış bulunuyorum. Ben 10 metre kumaştan bir köşe bir runner 5(60*60) yastık çıkarttım. Koltuğun arkasının altına etek yapılmadı ve pufun duvar kenarına o kadar onlar içinde gitse gitse yarım metre kumaş giderdi.
10 metre eni 1,80 kumaş
1 dikiş makinesi,
1 kuka iplik (paf süper)
toplu iğne
cetvel
mezura
yıkandığında çıkan kalem.
Yaparken resimlemedim çünkü anlaşılmaz gibi geldi bana öyle, daha doğrusu içinden çıkamam korkusu ile unutmuşum. :)))
Ama sormak istediğiniz her soruyu cevaplayabilirim. Ölçüyü doğru alırsanız ve biraz cesaretiniz varsa çok rahat yaparsınız. Makinenizi bir seviyorsunuz bitince. Birde büyük bir deneyim oluyor size. Bu maceraya atılın derim.
